O Subotici

Subotica se nalazi između slivova dveju velikih reka – Dunava i Tise.

Prvi put se pominje u pisanim dokumentima 1391. kao Zabatka. Od tada je promenila više od 200 naziva. Najkarakterističnija su Szent-Maria, Maria Theresiopolis, Maria Theresienstadt, Szabadka i Subotica.

Godine 1779. Subotica je dobila status Slobodnog kraljevskog grada koji je gradu doneo veću autonomiju i povlastice te privukao preduzimljive seljake, zanatlije i trgovce iz cele srednje Evrope.

Na prekretnici vekova, Subotica je imala: pozorište, gimnaziju, muzičku školu, ulice su bile osvetljene električnom strujom a već 1896 u grad je stigao tramvaj.

U drugoj polovini XIX veka, nakon dolaska željeznice u grad, naglo se razvila trgovina poljoprivrednim i stočarskim proizvodima a industrijalizacija je stigla krajem XIX veka. Po uzoru na Evropu, tih godina, grade se: putevi, javni objekti, najamne i privatne palate, sakralni objekti. Arhitekturom grada dominira od tada stil secesije. Tri najreprezentativnija objekta ovog stila su: Gradska kuća, sinagoga i palata Rajhl.

Nakon I Svetskog rata, Trijanonskim sporazumom (1920.) Subotica je priključena Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca koja je 1929 postala Kraljevina Jugoslavija. Od tada počinje novija istorija grada.

Subotica je grad koji prednjači bogatom kulturom u ovom delu Evrope i to je jasno svakom posetiocu koji kroči na naš grad. Kultura je razlog zašto se svi rado vraćaju Subotici.

 

Više o Subotici možete saznati na stranicama:


Sadržaj rađen u saradnji sa Turističkom organizacijom grada Subotice